ใช้สแต็กเดิมของคุณต่อไป
ขยายความเป็นไปได้ของคุณ

แอปพลิเคชัน Python ฝั่งเซิร์ฟเวอร์

โหลดคีย์บัญชี เอนด์พอยต์ และรหัสโมเดลที่ถูกต้องจากตัวแปรสภาพแวดล้อม เริ่มต้นไคลเอนต์ของคุณเพียงครั้งเดียว แล้วส่งคำขอจากแบ็กเอนด์

จัดการข้อยกเว้นที่ขอบเขตของแอปพลิเคชัน และบันทึกตัวระบุคำขอไว้สำหรับการตรวจสอบ

แอปพลิเคชัน Node.js ฝั่งเซิร์ฟเวอร์

กำหนดค่าไคลเอ็นต์ด้วยปลายทางบัญชีและคีย์ของคุณ อย่าเก็บข้อมูลลับไว้ในโค้ดที่รวมไว้สำหรับเบราว์เซอร์

ส่งกลับเฉพาะเนื้อหาที่ฟรอนต์เอนด์ของคุณต้องใช้ กำหนดไทม์เอาต์ของแอปพลิเคชันและจัดการคำขอที่ถูกปฏิเสธ

คำขอโดยตรงจากเทอร์มินัลหรือเซิร์ฟเวอร์

แนบข้อมูลรับรองแบบ bearer และเฮดเดอร์ Content-Type จากนั้นส่งเนื้อหา JSON ที่ตรงกับสคีมาของโมเดลที่เลือก

ตรวจสอบทั้งสถานะ HTTP และเนื้อหาการตอบกลับ อย่าวางข้อมูลรับรองที่ใช้งานจริงลงในบันทึกที่ใช้ร่วมกัน

ขั้นตอนคำขอ HTTP ในเครื่องมือสร้างเวิร์กโฟลว์ของคุณ

ใช้กลไกข้อมูลรับรองของแพลตฟอร์มเพื่อการอนุญาต จับคู่ข้อมูลนำเข้าของเวิร์กโฟลว์ลงในเนื้อหาคำขอ และตรวจสอบการตอบกลับ

เก็บรหัสงานที่ส่งกลับมาสำหรับคำขอแบบอะซิงโครนัส หลีกเลี่ยงการเริ่มสร้างใหม่ทุกครั้งที่เวิร์กโฟลว์ทำการโพล

เครื่องมือสร้างที่รองรับปลายทางโมเดลแบบกำหนดเอง

ตรวจสอบว่าเครื่องมือสร้างรองรับปลายทางบัญชี ID โมเดล และรูปแบบการยืนยันตัวตนหรือไม่ ยืนยันว่ารองรับโมดัลลิตีที่ต้องการโดยเฉพาะ

การผสานรวมโมเดลข้อความไม่ได้รองรับสคีมาคำขอรูปภาพหรือวิดีโอโดยอัตโนมัติ

แบ็กเอนด์และโฟลว์ของแอปพลิเคชันที่คุณสร้างเอง

แยกการเชื่อมต่อกับผู้ให้บริการออกจากตรรกะของผลิตภัณฑ์ จัดเก็บการกำหนดค่าโมเดลไว้ควบคู่กับเวอร์ชันของเวิร์กโฟลว์

กำหนดพฤติกรรมสำรองในระดับงาน และเปรียบเทียบผลลัพธ์ก่อนเปลี่ยนโมเดล